Twijfel in leiderschap

Soms heb je van die momenten waarop je jezelf afvraagt: moet ik dit wel doen? Is dit het juiste moment? Zit iemand hier eigenlijk op te wachten?

Ik herken dat ook. Bijvoorbeeld bij het idee om verhalen over leiderschap uit het dagelijks leven te gaan schrijven. Er is al zoveel gezegd en geschreven. Voeg ik daar werkelijk iets aan toe?

Die twijfel vind ik inmiddels niet meer zo interessant als probleem. Ik zie haar eerder als onderdeel van leiderschap.

Twijfel is iets anders dan besluiteloosheid

Een leider hoeft niet op iedere vraag direct een antwoord te hebben. Integendeel. Soms is het verstandig om informatie te verzamelen, belangen te wegen, tegengeluid te organiseren en jezelf af te vragen welke consequenties een keuze heeft.

Maar er komt een moment waarop afwegen moet overgaan in kiezen. Daar ligt voor mij een belangrijk verschil tussen twijfel en besluiteloosheid.

Twijfel kan een teken zijn dat je verantwoordelijkheid serieus neemt. Leiderschap begint wanneer je daarna toch richting geeft.

Niet alles hoeft vooraf zeker te zijn

In organisaties wachten we soms te lang op zekerheid die nooit komt. De markt verandert, mensen reageren anders dan verwacht en nieuwe informatie kan een eerder besluit weer beïnvloeden.

Daarom geloof ik in duidelijke richting én het vermogen om bij te sturen. Een besluit hoeft niet perfect te zijn om goed te zijn. Het moet uitlegbaar zijn, passen bij de beschikbare informatie en voldoende richting geven om in beweging te komen.

En die verhalenbundel?

Ik heb besloten gewoon te beginnen. Niet omdat ik zeker weet waar het eindigt, maar omdat leiderschap zich juist laat zien in echte situaties: in gesprekken, dilemma’s, fouten, keuzes en momenten waarop het even niet vanzelf gaat.

Misschien is dat wel de beste reden om erover te schrijven.